|
Batai krijgt pups.
De aanvraag voor goedkeuring van de vereniging voor de dekking is de deur uit!
In februari of december 2012 hopen wij Név Asszony's Batai te laten dekken door :
Wenters Dévai Alkony (Kay)
(klik op de afbeelding voor groter formaat)
Kay groeit op bij Yvette Lammertink uit Rijssen en gaat mee in de praktijkjacht. Dat kan ook bijna niet anders, want Yvette heeft zelf een winkel waar super jachtartikelen (incl.geweren) te koop zijn. Kijk maar eens naar haar site: De Paander. Zeker een bezoekje waard!
Kay is een nakomeling van: Alma Z Tisnovskÿch Reviru, welke door Erika Elsjan (Wenters Vizsla) is gefokt. Kay is nog jong, maar heeft zeker de genen van zijn moeder Alma. Een leuke spontane, pittige jachthond!
Wij verwachten veel uit deze combinatie: Batai - een rustige, goed aporterende jachthond én Kay - een fijne felle jachthond.
Mocht u interesse hebben kunt u via het info formulier altijd contact met ons opnemen.
Uiteraard gaat onze voorkeur uit naar eigenaren welke actief zullen zijn met de pup. Bij voorkeur in de jacht(sport).
Név Asszony's Batai
?  
|
|
Laatst aangepast op zondag, 05 februari 2012 07:38 |
|
Lees meer...
|
|
U bezoekt onze site omdat u óf gewoon belangstelling voor de vizsla, de jachthond hebt óf u een pup zoekt als levenskameraad.
De vizsla jachthond is een uitstekende huishond etc., zie hiervoor de rasbeschrijving. Maar ik wil u hier er al vast op wijzen zonder belerend te willen zijn: 
verdiep u goed in het ras, zoek ze op, praat met fokkers en eigenaren. Waarom? Zoals een pupeigenaar van ons eens tegen mij zei: "Ine, er staat veel beschreven in de boeken die ik allemaal heb gelezen, maar dit (gedrag) niet". Ondanks onze uiteenzetting van het karakter van de vizsla, het lezen van boeken en verwijzing naar onze eerste vizsla Dunja (welke hyperactief was), was de "bewerkelijkheid" van de pup onderschat. Daarom: mocht u een vizsla in huis halen, als levenskameraadje kiezen, verandert er echt alles. Het zal u veel tijd, geduld kosten om de vizsla te trainen tot de gehoorzame hond zoals deze overal wordt beschreven. Neemt u die tijd, dan zult u uiteindelijk een fijn kameraadje erbij hebben. De vizsla, de jachthond die hij uiteindelijk is. Een filmpje van een vizsla met een tomeloze energie.
Op onze site wordt tevens het nest van Vita, gefokt in 2007 door Lucia en Cor vermeld. Op de stambomen hebben de namen van de honden de toevoeging: dé Vita gekregen. Zo blijven ze altijd direct herkenbaar. We vinden het leuk om ook deze nakomelingen te volgen. Dit nest kunt u ook volgen op de site www.vidam-vizsla.nl.
We zouden het leuk vinden als u een berichtje in het gastenboek achterlaat. Mocht u suggesties hebben over de site: graag.
Alle afbeeldingen kunnen in een groter formaat getoond worden door er op te klikken. |
|
Laatst aangepast op zondag, 23 januari 2011 08:42 |
|
Filou overleden door "dom ongeluk".
 Deze week kregen wij het trieste bericht van Sofie dat Filou verongelukt is in de hitte van het spel. Een enthousiaste jonge hond die achter een balletje aan ging welke in de struiken belande. Dat werd haar fataal. Ze sprong nl. op een afgebroken tak die in de struiken lag. Sofie is direkt met haar naar de dierenkliniek gereden, maar daar kon alleen nog geconstateerd worden dat er een slagader was gescheurd. Een verloren zaak, er was geen redding meer mogelijk. Tijdens de operatie is ze alsnog overleden. Een "dom ongeluk" die elk onze honden kan gebeuren omdat ze zo lekker enthousiast zijn. Niet te voorkomen omdat je nu eenmaal zo graag met je "levenskameraadje" speelt en ravot.
Zoals Sofie ooit schreef over hun dierbare Filou:
Wonend in de natuur, merken we dat Filou daar heel gelukkig mee is. Ons bos is in het weekend ons domein; een niet omheind groot stuk bos waar we lekker aan het werk zijn. Filou weet perfect tot waar zij mag gaan en blijft mooi aan de poort wachten. Zij loopt vrolijk mee naast de kruiwagen en verjaagt alle mollen. Een superhulp!
Ik was laatst nog aan het denken dat we nu echt op een geweldige leeftijd zijn gekomen. Filou luistert echt super, ze is wat minder zenuwachtig en zoooo lief.
Ze is de mascotte van de basisschool. Elke morgen wandelen we naar school en dan staat haar fanclub aan de poort al te roepen. Ze gaat super om met kinderen. Veel rustiger dan bij volwassenen, daar zal ze al eens opspringen. Maar als er kinderen zijn dan gaat ze daar heel voorzichtig bij snuffelen. En als ze mee kan voetballen of hockeyen, dan is ze helemaal gelukkig.
Wij zijn echt superblij met haar in ons gezin.
 
Sofie we wensen jouw en je familie sterkte met het verlies van Filou. Het verliezen van jullie speelkameraadje.
Anja, Ine en de dierenkroam.
Filou / Elsö 02-02-2008 - 15.12.2011
|
|
Laatst aangepast op zaterdag, 28 januari 2012 11:31 |
Robin is er niet meer…
Op zaterdag de 13e kregen wij het verdrietige bericht dat Robin op 12 augustus was overleden. Robin: onze eerste geplaatste pup en nakomeling van Dunja!
We zien het nog zo voor ons.
Leo, Sandra en Nicky hadden vakantie bij ons in de buurt en belde ons op of ze welkom waren om naar hun toekomstige pupje (Robin) te komen kijken. Nog een paar daagjes en dan zou ze definitief verhuizen naar Den Haag. Natuurlijk waren ze welkom, alleen…de pups zouden gechipt worden. Geen probleem. Zo gezegd, zo gedaan. 
De chipper had haar werk gedaan en vertrok. Ons lekker babbelend en keuvelend met de pups achterlaten. Ik liep naar binnen om iets op te halen en Sandra kwam mij achterna met de vraag: “Brutale vraag maar de pups zijn nu geënt en gechipt en 7 weken, in principe zouden ze nu toch naar hun nieuwe baasje kunnen? Zou Robin al met ons mee mogen ??”
Jeetje daar gaat één van onze eerste gefokte pups! We moeten ze los laten, hadden we ons nog niet op ingesteld. Maar tja, we zagen allebeide dat we 3 mensen heel blij konden maken door ja te zeggen. Samen hebben we Sandra, Leo, Nicky en Robin uitgezwaaid. Dat het haar heel goed is gegaan in haar verdere leven hebben we volop kunnen zien en horen.
Bedankt, Leo en Sandra en natuurlijk Nicky.
Sterkte met het verlies van Robin. Van hun kregen we onderstaand stukje waaruit genoeg spreekt hoe dol ze op Robin waren.
Anja en Ine.
Robin 28-5-1999 – 12-8-2011
Onze lieve hond Robin is tot ons grote verdriet helaas overleden.
In 1998 was onze dochter Nicky ernstig ziek en zat ze veel thuis. We zochten een lief speelkameraatje voor haar om de lange lege dagen op te vullen met wat vrolijkheid.  Toen we naar een vizsladag gingen, waren we meteen verkocht. We gingen helemaal voor dit ras! Gelukkig konden we al snel een puppy ophalen bij Ine en Anja. We zien haar nog zo voor ons, als enige vrouwtje uit het nest met een geel halsbandje, tussen alle rimpels.
Eenmaal thuisgekomen bleek ze veel meer dan een lief speelkameraatje voor Nicky.
Robin was een echte dierenvriend. We hadden al een oude knorrige hond thuis, waarvan Robin binnen de kortste keren het hart had veroverd. Ook onze oude kat Pinky was gek op Robin. Een paar jaar geleden hebben we een kat uit het asiel gehaald. Deze was superschuw. Uiteindelijk heeft Robin hem over de streep getrokken en heeft ook onze kat Snuitje veel plezier met haar gehad. Robin huppelde de kat regelmatig achterna om te spelen. Maar, zoals het een kat op leeftijd betaamt, had die daar helemaal geen zin in. Helaas sloeg de kat soms zijn nagels uit, maar zelfs dan gaf Robin geen kik en bleef net zo lief. In de duinen wilde Robin spelen met de konijntjes. Maar....wisten de konijntjes veel? In onze tuin rende ze soms op een duif af, ook weer alleen om mee te spelen. Tja....dat jachtinstinct is aan Robins neus voorbij gegaaan.
Bij iedereen was Robin geliefd, zelfs bij mensen die niet van honden hielden. Als er aangebeld werd, blafte ze zelden, maar ging ze kijken wie er voor de deur stond. Ze kwam de bezoeker begroeten met een speeltje in haar mond als uitnodiging om eerst haar te begroeten en met haar te spelen.
Wij zijn zo dankbaar dat we 12 jaar van Robin hebben mogen genieten. Ze was zo vrolijk, lief en levenslustig. ’s Morgens ging ze om vier uur met Leo naar het strand. Zodra Leo naar zijn werk ging, ging ze lekker met Nicky kroelen. ’s Middags maakten Nicky en/of Sandra een rondje met haar en ’s avonds ging Leo weer 2 keer een half uur met haar lopen.  In de weekenden waren we altijd met Robin op stap. Tussen alle klusjes of afspraken door, was er steeds weer een uurtje om met Robin te lopen. Heerlijk naar het bos, door de duinen of naar het strand, waar ze graag speelde met het door ons opgegooide zand of ballen. Ze had soms wel 3 ballen in haar bek! Als we in de winter met de auto naar het strand gingen, jankte ze van plezier.
Ook Robin ging graag op vakantie. We hebben een vast vakantieadres op een boerderij in Duitsland. Zodra ze de geur herkende van de bossen in de Eiffel en de koeievlaaien, werd ze helemaal blij en stak ze haar neus uit het raam om de lucht op te snuiven. Op de boerderij kon ze overal loslopen. Ze ging graag mee naar de stallen, waar ze het liefst een lik gaf over de koeieneuzen. Vanaf het erf liepen we zo het bos in. Daar zocht Robin naar stokken. Als ze een grote had gevonden, soms wel van 2 a 2,5 meter, liep ze daar trots mee voor ons uit en keek steeds achterom, alsof ze wilde zeggen: zien jullie me wel????? De keren dat we met het vliegtuig weggingen, was Robin bij een vaste oppas. Ook hier was ze één van de favorieten, zowel bij oppas, als bij de andere honden.
We hebben zo ontzettend veel mooie en leuke momenten met Robin beleefd. Ondanks ons verdriet om het grote verlies, kunnen we genieten van onze ontelbare fijne herinneringen.
Den Haag, augustus 2011
Sandra, Leo en Nicky
|
|
Laatst aangepast op woensdag, 28 december 2011 07:12 |
|
|
